Als je grip wilt krijgen op grote onderwerpen bedienen AI-bedrijven je beter dan de journalistiek

De kans dat je deze nieuwsbrief in de trein leest, is klein door de stakingen in het OV. Omdat ik zelf afhankelijk ben van de trein om bij klanten te komen, baal ik er behoorlijk van dat de vakbonden er weer voor kiezen om Nederland te ontregelen met deze publieksonvriendelijke actie, maar deze nieuwsbrief is er niet voor om het daarover te hebben. Dus laat ik snel beginnen.

De coronaverhoren doen mij verlangen naar journalistiek die continu overzicht biedt

Op 29 mei begon de parlementaire enquêtecommissie Corona met een reeks verhoren van betrokkenen/getuigen. De commissie heeft als doel het coronabeleid van de toenmalige regering te beoordelen en lessen te trekken zodat we bij een volgende virusuitbraak beter voorbereid zijn als land.

Gedurende negen weken (deze zomer was er een pauze vanwege de vakantie) spreekt de commissie met tientallen mensen. De echte liefhebber kan de verhoren live volgen en anders kun je na afloop in de media een verslag lezen van de antwoorden die mensen als Hugo de Jonge, Mark Rutte en Jaap van Dissel hebben gegeven.

Nadat Rutte maandag voor de tweede keer ondervraagd werd en ik daar een artikel over las, rees bij mij de vraag: wat is nu eigenlijk het beeld dat uit deze verhoren ontstaat? Ik heb het idee dat er toch vooral wordt verdedigd dat we het, met de informatie die we toen hadden, goed hebben gedaan als land. Maar heel eerlijk: ik heb niet alles gevolgd en ben ook weer vergeten wat mensen in juni hebben gezegd.

Er lijkt echter geen enkel nieuwsmedium te zijn dat het grote plaatje schetst. Natuurlijk komen er straks na het laatste verhoor mooie samenvattingen en reflecties van de verhoren. En uiteindelijk presenteert de enquêtecommissie natuurlijk haar resultaten, maar om nu een overzichtelijk beeld te krijgen ben ik aangewezen op het stellen van vragen aan Claude in plaats van dat ik bij nieuwsmedia terecht kan.