De uitdagingen en twijfels van een nieuwsbriefschrijver

Deze editie van nieuwsbrief gaat over mezelf, over deze nieuwsbrief, maar uiteindelijk ook gewoon over datgene waar ik iedere week over schrijf.

Mijn betaalde nieuwsbrief bestaat drie jaar, maar is niet geworden wat ik ervan hoopte

Precies drie jaar geleden verdubbelde ik het aantal nieuwsbrieven dat ik schreef van één naar twee. Ik had meer dan genoeg om over te schrijven, maar ik wilde ook kijken of het mogelijk was om iets te verdienen aan mijn nieuwsbrief. Om meerdere redenen:

1. Het schrijven van mijn nieuwsbrief kost me heel veel tijd. Los van het leeswerk, wat ik op zich toch al doe om op de hoogte te blijven van mijn vakgebied, ben ik voor elke editie veel tijd kwijt met nadenken over waar ik over schrijf en zo'n 2 tot 3 uur met het schrijven zelf, afhankelijk van de lengte. Serieuze tijd als freelancer die ik vrij houd in mijn agenda en dus niet aan opdrachten kan besteden. Dat die uren toch wat op zouden leveren, zou uiteindelijk niet meer dan logisch zijn.
2. Als de uren die ik in mijn nieuwsbrief stop iets van inkomen opleveren, kan ik meer tijd vrij maken om in mijn nieuwsbrief te stoppen. Dat betekent meer zelf achter dingen aan gaan, mensen interviewen etc. En dus ook de stap maken van één naar twee edities per week.
3. Ik vind het belangrijk om ook zelf ervaring te hebben met de dingen waar ik over schrijf. Een betaalde nieuwsbrief proberen in de markt te zetten, is daar een onderdeel van. Daar leer ik van en dat is uiteindelijk essentieel voor het werk dat ik doe.

Het doel dat ik voor ogen had om binnen een jaar 5 procent van mijn lezers te converteren naar een betaald lidmaatschap. Ik weet dat voor auteurs van nieuwsbrieven een conversie van 5 tot 10 procent gebruikelijk is. Helaas viel dat tegen en ook in de twee jaar daarna, is het me - ondanks stug doorgaan - niet gelukt om meer mensen te verleiden om lid te worden. Het percentage blijft hangen op zo'n 3 procent, wat minder dan 300 euro per maand oplevert.

Als ik die inkomsten afzet tegen de tijd die ik in mijn nieuwsbrief stop is het een slechte deal. Sterker nog: zelfs als ik alleen kijk naar de uren die wekelijks in de betaalde nieuwsbrief gaan zitten, komt er eigenlijk te weinig binnen om die extra uren financieel goed te praten. En toch besloot ik na het eerste jaar niet te stoppen en door te gaan met mijn lidmaatschapsmodel. Ook na twee jaar was mijn beslissing om ondanks de tegenvallende resultaten door te gaan. Inmiddels ben ik er drie jaar mee bezig.

Dat komt waarschijnlijk mede omdat ik iemand ben die redelijk volhardend is - ik schrijf deze nieuwsbrief niet voor niks meer dan 10 jaar zonder noemenswaardige onderbrekingen. Het heeft er ook mee te maken dat ik niet alles heb geprobeerd. En dat is ook precies waar de twijfel om de hoek komt kijken.

Toen ik dit jaar evalueerde hoe mijn nieuwsbrief en het lidmaatschapsmodel liepen, was mijn conclusie dat ik moet gaan kijken hoe ik ervoor kan zorgen dat ik meer lezers overhaal een betaald lidmaatschap af kan laten sluiten.

Het eerste idee, dat al wat langer door mijn hoofd spookt, is om de stap te maken van twee naar drie nieuwsbrieven per week. Dat klinkt alsof ik juist nog meer werk ga doen, maar in een gemiddelde week schrijf ik drie stukken die verdeeld zijn over twee nieuwsbrieven. Door die op te splitsen in drie losse edities met twee onderwerpen per keer en er daarvan twee exclusief te maken voor leden, vergroot ik de waarde van een lidmaatschap.

Het tweede idee, wat ik al sinds het begin heb, is om meer toe te voegen aan het lidmaatschap dan enkel extra edities van mijn nieuwsbrief. Ik bied leden nu al de mogelijkheid om een online adviesgesprek in te plannen, maar ik denk dat ik ook in andere vormen mijn kennis en visie kan delen en daarmee meerwaarde kan toevoegen aan een lidmaatschap.

Tot slot kan ik iets doen wat ik eigenlijk niet wil doen en dat is enshittification. Er zijn allerlei manieren om de gratis abonnees van mijn nieuwsbrief over te halen om lid te worden. Ik kan bijvoorbeeld in elke nieuwsbrief een deel van de content achter de betaalmuur plaatsen. Bij Substack is dit inmiddels een gebruikelijke werkwijze om de simpele reden: het werkt. Mensen keer op keer tegen een betaalmuur aan laten lopen en verleiden met wat ze missen, trekt sommigen over de streep.

Er is echter een reden dat ik geen Substack gebruik: ik vind dit soort groeitactieken vervelend. Ze maken het product en de ervaring van de gebruiker slechter om maar groei na te streven. Ik geloof dat, juist bij een product als een persoonlijke nieuwsbrief, er uiteindelijk mensen gaan betalen omdat iemands werk hen een bepaalde waarde oplevert. Als ik mijn totale product voor iedereen slechter maak, omdat ik het volstop met groei- en conversietrucjes, wordt die waarde in mijn ogen uiteindelijk kleiner.

Het vervelende is: ik lijk daarin ongelijk te hebben, aangezien het in drie jaar tijd niet is gelukt om 5 procent van de lezers van deze nieuwsbrief over te halen om lid te worden.

Mijn conclusie is uiteindelijk dat ik daarom twee dingen ga doen: ik ga kijken naar hoe ik ervoor zorg dat een lidmaatschap meer waarde heeft. Hoe ik in andere vormen mijn kennis en visie kan delen met leden. Vervolgens ga ik ook kijken hoe ik gratis abonnees meer kan gaan verleiden om lid te worden, zonder dat het echt storend wordt. Dat is een ongelofelijk lastige balans, maar ik ben na drie jaar wel tot de conclusie gekomen dat ik té voorzichtig en terughoudend ben, soms zelfs te principieel. Ik weet gewoon dat ik uiteindelijk meer omzet zou genereren als ik het commerciëler aan zou pakken, maar het gaat in tegen wat een nieuwsbrief als dit zou moeten zijn.

Waarom ik dit deel? Omdat mijn eigen ervaringen, twijfels en geleerde lessen uiteindelijk ook gewoon over ons vakgebied gaan. Het is een beetje meta (met een kleine letter voor de duidelijkheid), maar mijn poging om als zelfstandige auteur een nieuwsbrief te schrijven hoort bij de thematiek waar ik iedere week over schrijf. Over een jaar maak ik de balans weer op en deel ik die met je.

Kort

• Patricia Veldhuis, hoofdredacteur van NRC, geeft in een brief die ze heeft gepubliceerd in haar krant een klein inkijkje in het interne onderzoek dat is uitgevoerd naar aanleiding van het debacle rond de berichtgeving over informateur Hans Wijers. Conclusie? Snelheid was belangrijker dan zorgvuldigheid en daardoor kon het zo misgaan. "Er zijn verkeerde beoordelingen gemaakt, averechtse beslissingen genomen en de communicatie door de hoofdredactie heeft meer verergerd dan verhelderd."
• De bereidheid om te betalen voor nieuws is sinds 2022 flink toegenomen. Tussen 2024 en 2025 is de stijging minimaal, maar er is nog steeds een stijgende lijn te zien. Dat schrijft branchevereniging NDP Nieuwsmedia op basis van onderzoek van GfK. Opvallend is dat de betalingsbereidheid voor de pdf-jes van een papieren krant bijna twee keer zo groot is als die voor een site/app met artikelen.
• ANP heeft deze week zeker duizend foto's uit Iran teruggetrokken, omdat ze mogelijk zijn bewerkt met generatieve AI. De foto’s zijn afkomstig van fotobureau ABACA-Press, een internationaal bureau uit Frankrijk waar ANP mee samenwerkt.
• Het verkeer naar de grootste Amerikaanse techsites is de afgelopen twee jaar compleet ingestort. De opkomst van kunstmatige intelligentie, waaronder AI-overzichten in Google zijn waarschijnlijk de belangrijkste oorzaak.
  • En voor iedereen die Google Discover als grote redding zag en zelfs hun strategie is gaan aanpassen in de hoop meer verkeer uit Discover te halen: ik lees en hoor steeds meer verhalen van sites die het verkeer uit Discover in het najaar van vorig jaar zagen afnemen. Deze week bijvoorbeeld over de Britse uitgever Reach, die het verkeer uit Google Discover zag halveren.
• Vorige week schreef ik hoe verschillende gamenieuwssites in Nederland verkocht zijn aan twijfelachtige bedrijven die de site vullen met AI-gegenereerde artikelen en gokadvertenties. Dit blijkt ook internationaal veel voor te komen en er blijkt één bedrijf achter te zitten: Clickout Media. Ook de site van Power Unlimited zou nu in handen zijn van dit dubieuze bedrijf.
• Google's volgende stap binnen de AI-modus is Canvas. Hierdoor kan de zoekmachine onder meer code schrijven en web-apps maken om je zoekvragen te beantwoorden. In eerste instantie is Canvas beschikbaar in de VS; het is afwachten wanneer het beschikbaar komt in Nederland.
• Vertegenwoordigers van Meta, Google en TikTok kwamen deze week langs in de Tweede Kamer voor een rondtafelgesprek over de aanbevelingsalgoritmes op social media en de gevolgen voor onze samenleving. Onder meer de aanpak van verslaving en beïnvloeding van verkiezingen kwamen aan bod. Vertegenwoordigers van de bedrijven stelden dat ze alles deden om dat te voorkomen, maar daar waren de kamerleden het niet mee eens. X was niet aanwezig, het bedrijf weigerde iemand af te vaardigen.
• Verschillende media publiceerden deze week over een nieuw, zorgelijk fenomeen. Minderjarige meisjes die van alles delen in openbare WhatsApp-kanalen, terwijl ze zich er niet bewust van zijn dat niet alleen bekenden de foto's en video's die ze daar plaatsen kunnen zien.
• Medewerkers van Meta in Kenia bekijken voor hun werk allerlei privébeelden van gebruikers met een Meta-camerabril. Daar zitten ook naaktbeelden bij en zelfs beelden van mensen die seks hebben. Als je de AI-functies van de bril wilt gebruiken, ben je verplicht om Meta toestemming te geven om de beelden die je maakt te laten controleren door medewerkers.
• TikTok wil geen end-to-end-encryptie toepassen op DM's. Het bedrijf zegt dat dit in het belang van de veiligheid van jonge gebruikers is...